Eddie Zinnemers

Eddie Zinnemers

De co-presentator van Lichtvoetig, Eddie Zinnemers, is van oorsprong geen Drent. Hij is op 23 april 1954 geboren in Velp, Gelderland. In 1960 kwam hij in Emmen wonen. Aldaar ging Eddie naar de PABO en was op diverse scholen werkzaam als leerkracht en directeur. Eddie is inmiddels gepensioneerd.

Vanaf zijn PABO-tijd heeft Eddie gespeeld in, door het Emmer theater De Muzeval georganiseerde, theaterproducties, o.a. De ingebeelde Zieke van Molière, Warenar van Hooft en een grote productie naar aanleiding van het 850-jarig bestaan van Emmen. In deze jubileumvoorstelling, geschreven door Marga Kool en Jan Veenstra, nam hij zeven rollen - van ober tot slingeraap en alles wat zich daartussen beweegt- voor zijn rekening.

Verder heeft Eddie deel uitgemaakt van een aantal cabaretgezelschappen: Duo Bont, Eddie in the Problems, Cabaret Zonder Naam en Vlijt en Gedrag. Nu treedt hij in het duo “2Voudt” op met het programma’s “De Import Drent”. In februari 2022 gaat het kleinkunst-duo 2Voudt in premiëre met het programma “Jong Belegen”.

Verder houdt onze co-presentator zich bezig met het voorzitterschap van STEM (de organisator van o.a. het NK Light Verse), regie- en presentatieklussen, leidt en produceert hij Pub-quizzen en maakt hij deel uit van de huidige groep Emmer gemeentedichters.

Met de gemeentedichters heeft Eddie meegewerkt aan diverse projecten, o.a. Emmen in verzen, Ode aan het Dierenpark en Dichter bij de Ploeg. Onlangs bracht hij in eigen beheer zijn tweede bundel liedteksten en gedichten uit, getiteld “Gebundeld Licht”. Het was de laatste anderhalf jaar qua bezigheden, onder invloed van een virus dat genoemd mag worden, wat rustig, maar gelukkig kon hij onlangs het gedicht “Drie kussen” publiceren:

Drie kussen
Boksende ellenbogen,
groetende voeten,
contact met de ogen,
voorzichtig ontmoeten.
Stuk gewassen handen,
ministers aan ’t woord,
een kap verbergt tanden,
de lach wordt gesmoord.

Nu mogen we hopen,
men zegt: er gloort licht,
de tunnel gaat open,
het eind is in zicht.
Oneindig veel prikken,
in armen gestoken,
doen ‘t virus verstikken,
de ban lijkt gebroken.

De vrijheid herwonnen,
er wordt al gestapt,
‘t café is begonnen,
het bier reeds getapt.
Geknuffel legaal,
toch smeek ik intussen:
niet terug naar normaal,
niet terug naar drie kussen.